PAULUS PP. VI

Sanctus Benedictus Abbas principalis totius Europae Patronus eligitur

Ad perpetuam rei memoriam. - Pacis nuntius , unitatis effector,

civilis cultus magister, maxime vero religionis christianae

praeco et monasticae vitae in occidente auctor

meritissimo Sanctus Benedictus Abbas praedicatur.

Is , cum aliae Europae regiones , quo tempore Romanorum imperium

vetustate corruptum dilabebatur , in tenebras videbantur incidere ,

aliae adhuc politioris humanitatis et spiritualium bonorum

erant expertes , arduo molimine virtutis constantissimae suae effecit ,

ut nova veluti aurora eidem terrae continenti affulgeret.

Cruce enim , libro , aratro , praecipue ipse per se et per filios suos

gentibus , quae a Mari Mediterraneo usque ad Scandinaviam ,

ab Hibernia usque ad Polonorum loca patentia incolunt ,

christianum attulit cultum civilem (cfr. A. A. S., 1947, p. 453).

Cruce , id est lege Iesu Christi , privatae et publicae vitae instituta

firmavit et auxit . Iuvat quoque memorare „opere Dei“ ,

seu certa assiduaque precandi ratione ,

eum docuisse cultum divinum in humana consortione

summi esse momenti . Sic igitur spiritualem illam unitatem

Europae coagmentavit , qua quidem nationes ,

sermone, genere, ingenio diversae,

unum populum Dei se esse sentiebant .

Quae unitas , fideliter annitentibus monachis ,

disciplinae tanti parentis alumnis ,

peculiaris nota facta est mediae, quam vocant, aetatis.

lllam, quae, ut ait Sanctus Augustinus, „omnis pulchritudinis forma“ est

(cfr. Ep. 18,2; P. L. 33,85), lugenda rerum vicissitudine discissam,

quotquot sunt bona praediti voluntate,

restituere temporibus nostris conantur. Libro , seu ingenii cultu,

idem venerabilis patriarcha , a quo tot monasteria

nomen vigoremque traxerunt , vetera litterarum monumenta ,

cum liberales disciplinae artesque obruebantur caligine,

diligenti cura servavit et ad posteros transmisit ,

atque doctrinas studiose excoluit. Aratro demum , seu re rustica ,

aliisque subsidiis loca vasta et horrida in agros frugum feraces

et hortos amoenos mutavit ; et precationibus fabrilia iungens ,

secundum verba illa „ora et labora“ ,

humano operi excellentiam addidit .

Haud immerito ergo Pius Pp. XII Sanctum Benedictum

„Europae patrem“ appellavit (cfr. A. A. S., loc. mem.);

cuius quidem terrae continentis populis ille amorem

et studium recti ordinis inspiravit , in quo socialis vita eorum inniteretur.

Hic Decessor Noster deinde exoptavit , ut tam incliti viri deprecatione

Deus inceptis faveret eorum, qui gentes easdem verae fraternitatis

vinculis copulare nituntur . Idem ut feliciter eveniret,

etiam Ioannes Pp. XXIII amanti , qua enitebat , sollicitudine ,

ex animo concupivit . Atque Nos ipsi consilia huiusmodi ,

eo pertinentia , ut unitas inter Europae nationes foveatur ,

valde probamus .

Qua de causa libenter concessimus precibus ,

quibus plurimi ex variis Europae partibus Patres Purpurati,

Archiepiscopi , Episcopi , Supremi Moderatores Ordinum

et Congregationum religiosarum aliique insignes ex laicorum ordine viri

Nos rogaverunt , ut Sanctum Benedictum Europae

renuntiaremus Patronum . Cuius caelestis tutelae palam declarandae

praeclara opportunitas Nobis praebetur , cum Montis Casini templum ,

anno MCMXLIV , bello per orbem terrarum saeviente, eversum,

sed invicta pietate deinde refectum, Deo

in honorem Beatae Mariae Virginis et Sancti Benedicti

hodie rursus consecramus . Quod quidem libenter peragimus ,

nonnullos Decessores Nostros in hoc imitati ,

qui eam religionis et vitae monasticae sedem ,

ob eiusdem Sancti Benedicti sepulchrum celeberrimam ,

per saeculorum decursum ipsi dedicarunt . Hic igitur praestantissimus

Caeles vota Nostra secundet , et ut olim lumine christiano

tenebras dispulit pacisque bona impertiit,

ita nunc Europae rebus praesit easque propitiatione sua

maioribus in dies provehat incrementis .

Itaque , ex Sacrae Rituum Congregationis consulto ,

certa scientia ac matura deliberatione Nostra

deque Apostolicae potestatis plenitudine ,

harum Litterarum vi perpetuumque in modum

Sanctum Benedictum Abbatem totius Europae principalem

apud Deum caelestem Patronum constituimus ac declaramus,

omnibus adiectis honoribus ac privilegiis liturgicis ,

quae praecipuis locorum Patronis rite competunt

contrariis quibusvis non obstantibus.

Haec edicimus , statuimus , decernentes praesentes Litteras firmas,

validas atque efficaces iugiter exstare ac permanere ;

suosque plenos atque integros effectus sortiri et obtinere;

illisque , ad quos spectant seu spectare poterunt ,

nunc et in posterum plenissime suffragari ;

sicque rite iudicandum esse ac definiendum ;

irritumque ex nunc et inane fieri,

si quidquam secus, super his, a quovis , auctoritate qualibet ,

scienter sive ignoranter attentari contigerit .

Datum Romae , apud Sanctum Petrum , sub anulo Piscatoris ,

die XXIV mensis Octobris , anno MCMLXIV ,

Pontificatus Nostri secundo.

Fons: Acta Apostolicae Sedis, vol. VI, n. 16 - 29-12-1964 (pg. 965 sqq.)

Übersetzung